Sevdim, sevildim. Hepsi bu dünyada yaşandı ve yaşanmaya da devam ediyor. İnsan, sevgisiz doğabilir miydi? Sanmıyorum… Sevgi, en küçük atom parçasını bile bağlamıştı kendisine. Seni bana bağlayan da oydu. Yüzyıllardır insanları bir arada tutan, görünmeyen o kocaman enerji, sadece bir gülümsemede ve insanın mutlu oluşunda görünüyordu. Şimdi yeni insanların aramızda olmasını devam ettiren o yegane güç…
Dünya dönüyor, zaman akıyor ve döngü her gün tekrar ediyor. Evreni oluşturan, her bir parçayı birbirine bağlayan bu kuvvetli bağ, iki insanın bir arada olmasını sağlayan bağdan farklı değil. Sevgi bağı… Suyun oluşumu için iki farklı elementi birbirine bağlayan da oydu. H²O. 2 Hidrojen ve 1 Oksijen. Hidrojen ve Oksijen elbet birbirine ihtiyacı olan elektronu almak için elbet bağlanır fakat o zaman “SU” olur muydu? Yaşam enerjisi ile can verebilir miydi? Ya da Sodyum ve Klor elementi. Sevgi ile birbirine bağlanmasa tuz olup yemeğe tat verebilir miydi? Özünde sevgi var.
Yaratıcı, her şeyi sevgiyle yaratmış. Bunu anlamak için görmek, yaşamak, tatmak, dokunmak, koklamak, duymak ve hissetmek gerekti. O bağın varlığını başka nasıl ispat edebilirsiniz ki? Sonuç olarak biz de bu bağın en güzel parçasıyız. Hayatta ne olursa olsun, bu bağın varlığını hep hissedeceğiz. Hissettiğimizi anlamasak bile bu hep böyle olmaya devam edecek…
24.06.2024 – Senem Kaya
Senem Kaya 